Gözlerin Kal Diyor

+ Yorum Gönder
Resimler ve Resimli Şiirler Bölümünden Gözlerin Kal Diyor ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    Sevda_19
    Yeni Üye
    Reklam

    Gözlerin Kal Diyor

    Reklam



    Gözlerin Kal Diyor

    Forum Alev
    GÖZLERİN KAL DİYOR...
    gozler kal diyor.jpg
    Bu nasıl ayrılık, bu nasıl veda
    Gözlerin kal diyor dudakların git
    Bakışın anahtar, gözlerin kilit
    Ellerin aç diyor, dudakların git.

    Ayrılık; dönüşü olmayan nehir
    Yalnızlık; yıkılmış bomboş bir şehir
    Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir
    Gözyaşın kal diyor, dudakların git.

    Gidersem, bir daha dönmeyeceğim
    Kalırsam, kalbime yenileceğim
    Çözemedim seni delireceğim
    Gözlerin kal diyor, dudakların git.

    Duvardan insin mi resimleri
    miz,
    Yabancı olsun mu isimlerim
    iz?
    Ya o, deli dolu gecelerim
    iz
    Anılar kal diyor, dudakların git.

    Bu roman da biter belki birazdan
    Ne aşklar yıkıldı gururdan, nazdan
    Ağlıyor besteler yine hicâzdan
    Şarkılar kal diyor, dudaklar git...




    gozler kal diyor1.JPG
    UNUTMAKTAN GELİYORUM...GİTMELER BANA KALDI..

    'Gitmeler bana kaldı'
    Daha üç adım olmadı çıkalı bu sevdadan
    Ayrılığın kokusu hala üzerimde
    Avuçlarımda buzdan bir alev
    Yüreğimde yepyeni bir ateşkes
    Gitmeler bana kaldı yine bu aşktan
    Bütün sayfalarım sil baştan
    Sonu nereye varacak bilmiyoru
    m
    Oysa içimde inadına yanan bir mum
    Dokunma ellerime-sönmedim daha
    Unutmakta
    n geliyorum.



    Senden sana yol var mı?Yokluğun kor bana… Sensiz, bin ateş parçasına bölünür kalbim. Tenimde cehennem cehenneme düşer, bir daha yanar. Avucumda denizler kurur; çöller başlar.

    Gözüme geceler üşüşür; sabahlar ürküp uzaklara kaçar. Sözlerimi hece hece alev sarar; dudağımda yangınlar başlar. Korkarım, bir kez “su? dersem sular alev alır..
    Yokluğun kor bana ey aşk.

    Sende yak beni, ateşe at sözlerimi.

    Suskunluğun zor bana ey aşk.

    Ben sustum, sen söyle iyiliğimi


    SENDEN SANA YOL VAR MI..?
    Senden sana yol var mı?Yokluğun kor bana… Sensiz, bin ateş parçasına bölünür kalbim. Tenimde cehennem cehenneme düşer, bir daha yanar. Avucumda denizler kurur; çöller başlar.

    Gözüme geceler üşüşür; sabahlar ürküp uzaklara kaçar. Sözlerimi hece hece alev sarar; dudağımda yangınlar başlar. Korkarım, bir kez “su? dersem sular alev alır.

    Susuşun zor bana. Sensiz, yokuşlar uzar, yollar uçurumlara uğrar. Yaraların kabuğu açılır; ırmakların yatağı daralır. Sele kapılır dağlar; köprüler geçilmez olur. Dünyanın bütün taşları kirpiklerime biner; güneşlerin hepsi çöle iner. Elimde kalır ağıtların hepsi; kimse duymaz, kimse ağlamaz, kimse anlamaz. Bir kuyuya iner gibi; tozlanır şiirler, güfteler silinir, şarkılar boğulur. Harfler harflere bitişmez olur. Sahipsiz kalır keman; telleri kopar bağlamaların… Ahenk bozulur; nefessiz kalır neyler. Bir “Ah!? etsem, “Ah!?ların hepsi ağlar.
    Varlığın koca bir dağ bana. Şirin bu kadar uzak değildi Ferhat’e. Sadece dağlar ayırdı onları. Dağdan sonrası Şirin’di. Dağın berisi Ferhat’ti. Sen ise dağın kendisisin. Kazıp da yakın edeceğim bir yer yok ki Şirin’e Ferhat olayım. Aşıp da kavuşacağım bir yâr yok ki sana geleyim. Sanki bir yanım dağ, bir Ferhat’tir benim. Kimi kimden uzak bileyim? Su içecek dudaklar kurudu, kime sular getireyim? Sular serinliğini yitirdi; kime sâki olayım?
    Yokluğunu sor bana. Mecnun’un gözünde Leylâ değilsin ki, sana gelmek için çölleri göze alayım. Çölleri hepten yaktım; kumlar dağıldı, tozlar uçuştu. Aşk kalplere küstü, kuyulara düştü. Koynuma gömdüm ayrılığını ve her bahar yokluğunu meyve verdim. Mecnun beni deli sandı. Leylâ gözlerime aldandı; gözlerini gözlerimde aradı. Araya dağları koydum; kimse aldırmadı. Nice deniz kıyısında nice sevgili bekledim; hiçbirinden selam gelmedi. Şişelere bırakılmış mektuplar gördüm; okuyan olmadı. Ah, sevdiğim, sen yoksun buralarda, tadın da tadı kaçtı, lezzetler hüzne bulandı. Şöyle incecikten bir kez “aşk? desem, şiirler utanır, şarkılar kör olur, türküler köyden kaçar. Yokluğunu bir sorsan bana, cevapların cümlesi kılıç kuşanır, suların hepsi köpürür, kuru dallar bin defa kırılır, kuşlar bin kez daha dağılır.
    Hasretin nâr bana. Kuraklığın dudağı çatlar adını söyleyince. Pervane ateşi bırakıp yüzüme koşar; yanmaya gelir. Buzullar dudağıma koşar, erimeye özenir. Mumların alevi parlar seni anınca. Gölgeler senin adının altında serinler, dinlenir. Nicedir kirpiklerimde taşıdığım taşlar yoluma düşer; hüznüme yaslanır, ağlar, ağlar, ağlar. Bütün yangınların bütün külleri bana savrulur; anka kuşlarının hepsi gözlerimin içine bakar, bir kez daha uçmak için yalvarır. Yangını da yaktığımdan, küllerin hepsi yine, yeni ve yeniden küllenir. Adını ağzıma alsam, her yere her zaman yağmur yağar, denizler denizlere koşar, bütün dağlardan bütün dağlara kuşlar kanatlanır.

    Sızın yâr bana. Seni yitirdiğimden beri, elimden ayrılıklar tutuyor; el ele dolaşıyoruz terk edilmiş sahilleri. Acıların canı yanıyor adını anınca, susayım diye yalvarıyorlar. Yaralar senin susuşunla yaralanıyor; bir söz umuyorlar dudağından merhem olur diye. Bir bilsen, ne kadar zamandır kapımda bekleşiyor unutuşlar, “bir yol bizi de hatırlasın? diyorlar. Geceleri sokak lambalarının loşluğuna sığınıp birbirlerine sarılıyorlar ama yine de çok üşüyorlar. Bir sabah gelip yüzlerini tek tek öpüp okşarsın diye umuyorlar. Bir de, evden kaçmış mutluluklar var; hâlâ sığınacak bir köprü altı arıyorlar ama gözleri aydınlık pencerelerin önünde, belki sen ekmek verirsin diye bekliyorlar. Umutlar var hemen aşağı mahallede, gecekondu yapmışlar kendilerine, köylerini bırakmışlar, kalplerden sürülmüşler. Gelirsin diye yolunu gözlüyorlar. Yolları sorma, onlar hepsinden perişan, sevgilinin köyüne dolanmak için can atıyorlar, kıvranıyorlar ama nafile… Sen olmayınca, yollar da yolda kalıyor, ayakları
    taşa dolanıyor.

    Neredesin ey sevdiceğim? Sensiz ayrılık bile ayrıldı sevdiğinden. Sensiz hüzün de mahzun oldu. Sensiz şiirler yarım kaldı, dudağa değmedi; sadece bir fısıltını bekliyorlar. Heceler senin elinden tutup şarkılara sokulmak istiyorlar. Haberin var mı sevdiceğim, burada kuşlar yuvaya uçmuyor; gurbet bile gurbete düşüyor. Duydun mu, burada bahar geldiğine pişman oluyor; güzün yaprakları kuruyor.
    Belki okursun diye buraya yazıyorum, harfler seni hecelemek için sabırsızlanıyor. A olmayınca Ş dudağa yapışıyor, sessiz kalıyor. K olmayınca, A ve Ş boşluğa düşüyor, anlamsız kalıyor. “A?, “Ş? ve “K? senin adının kucağında büyüyor, senin anlamının sıcağında doyuyor.
    İnan bana, sensiz ayrılık bile ayrılık olmuyor, kavuşmak bile tat vermiyor. Sensiz ne seven sevebiliyor, ne sevilen sevildiğini biliyor. Sensiz sözler boşluğa düşüyor, sensiz kalem kâğıda dokunmuyor, sensiz dudak dudağa değmiyor. Sensiz ne sevda seviniyor ne veda üzülüyor. Sensiz hüzün bile yüze gelemiyor, acılar utanıp kuytulara saklanıyor.



    bir yol bir masal olur dönerim yine sana demiştin bana
    sen bırakıp gittin ben yine seni bekledim...!!




  2. 2
    FULDEM
    Bayan Üye

    Cevap: Gözlerin Kal Diyor

    Reklam



    Kalpte hissedilenler dile farklı yansıyabiliyor. Sevdiğinden emin olmak onunla birlikte olmaya yetmez. Sevdiğine rağmen dilin söyledikleri farklı olur bazen.







+ Yorum Gönder
alev alv yanior icim indir
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 3 kişi