Oscar Wilde'nin bir yazısı

+ Yorum Gönder
Sohbet Forumları ve Konu Dışı Başlıklar Bölümünden Oscar Wilde'nin bir yazısı ile ilgili Kısaca Bilgi
  1. 1
    hidayet007
    Üye
    Reklam

    Oscar Wilde'nin bir yazısı

    Reklam



    Oscar Wilde'nin bir yazısı

    Forum Alev
    Hayati yasamayi unutup surekli is , guc, kariyer pesinde kosanlar icin
    ekte bir foto var :)
    Unutmayin Yaşamak cesaret ister!!


    YA SONRA.!!!

    Yasamak cesaret ister, belki de bu yüzden dünyaya
    gelenlerin çok azi yasar, çogunlugu Oscar Wilde'in
    dedigi gibi yalnizca günü kurtarir, varolmakla yetinir
    ve kendi varligi altinda ezilir. Degistiremeyecegi gerçekleri oldugu
    gibi
    kabul etmek ve bu degismezlikten kendine yeni bir yasam sevinci
    yaratmak da yürek ister, degistirebilecegini degistirmeye
    çalismak da. Sanildigi gibi insani korkutan dünya, zorluklar,
    yasam kosullari yada baskalari degildir, insan en çok ;
    kendisinden korkar.

    Kendi duygularindan, kendi güçsüzlüklerinden,
    kendi zaaflarindan, kendi acilarindan, kendi
    coskularindan ürker, yasama her dokunusunda, duygularinin alevlenip
    kendisini yakacagindan çekinir, onun için kaçar yasamdan,
    asktan kaçar, öfkeden, hareketten, sevinçten,
    kendisinden kaçar.
    Korku yüzünden yasanamamis bir yasami ellerinde
    tasimaktan yorularak, kendisine uydurdugu bin bir türlü
    mazeretle yasama arkasini dönmeye, gizlenmeye ugrasip,
    gizliden gizliye yok olmaya çabalar. Korku kendine acimayi getirir,
    kendini zavallilastirmaya baslar yasamdan korktukça, yasamla yüz yüze
    gelmektense agir agir erimeyi tercih eder.
    Korktukça azalir gücü, korkuyla yaralanan bedeni
    artik en küçük dokunusta aciyla inler, her acida korkusu
    biraz daha artar ve girdap gibi çeker içine güçsüzlük, kendi
    korkusuna kalkip kader der sonra, korkuyu degistirilmez bir
    gerçek, alnina yazilmis bir yazgi olarak görür.
    Yeni bir askin düsüncesi bile titretir onu, kalabaliktan
    korktugu kadar yalnizliktan da korkar, hayatin hiçbir
    haline dayanamaz durumlara gelir.
    Sirtinda yasayamadigi hayati önünde yasanacak
    günleriyle, kendi geçmisiyle gelecegi arasinda syky?yr kalir
    artik. Kendi duygulariyla kusatilir, döndügü her yanda
    bir düsman gibi kendi duygulari çikar karsisina, su yana
    dönse orada bir mutluluk vardir ama o mutlulugu degil
    mutlulugun arkasinda gölgesi sezilen aciyi görür, bu yana
    döndügünde bir isyanin sevki vardir ama o isyanin
    çekiciligini degil o isyan için ödenecek bedelin agirliginin farkeder,
    beri yaninda bir ask bekler onu ama o askin arkasindan
    gelebilecek terk edilme ihtimaline diker
    gözlerini. Her kipirtiyla örselenebileceginden çekindiginden
    kipirdamaz bile, yasama yaklasabilmek için bir tek adim bile
    atmaya yetmez cesareti. Ona sevinci gösterseniz, ;ya sonra ; diye
    sorar,
    aski gösterseniz, gene ayni sorudur onun aklini
    kurcalayan, ;ya sonra öfke, cosku, dostluk, sevisme, baskaldiri,
    direnme hep ayni soruyu sürükler pesinden ;ya sonra .
    Bilinmeyen bir "ya sonra" için bilinenlerin hepsini
    iskalamayi kabullenir.
    Ama, ne garip duygularindan, yasanacaklarin
    sonrasindan korkanlar, acidan sakinanlar çeker en büyük
    aciyi, yasanmamis bütün duygulari zehirli sarmasiklar
    gibi boy atip ruhlarina dolanir, ;sonrasi umurumda bile
    degil deyip yasamla kucak kucaga gelenlerden çok fazla
    yarayi yasayamadiklari için alirlar. Yakinip dururlar,
    çektikleri acilardan söz ederler, aciyi da çekerler
    gerçekten ama acidan korktuklari için bunca aciyi çektiklerini
    görmezler bir türlü. Yasamanin cesaret istedigini fark etmezler.

    Onun için çok az insan yasar, çogunluk yalnizca
    gününü kurtarir, yasanmamis günlerin altinda inleyen
    çaresiz bir köle gibi yitik bir hayati tasir güçsüz
    omuzlarinda. Kendi gerçeklerimiz, kendi duygularimizdir bizi
    böylesine ürküten, çatal diliyle tislayan bir yilan görmüs
    tavsan gibi bizi hareketsiz birakan. Ve ne kadar çok korkarsaniz,
    korkunuz
    o kadar artar. Ne kadar yasarsaniz, cesaretiniz o ölçüde
    bilenir. Yasayamiyorsaniz, eger bu baskalarindan dolayi
    degildir. Sizi güçsüzlestiren, sizi çaresizlestiren sizi
    isyanlardan alikoyan, degistiremeyeceklerini kabul etmenize
    engel olan, degistirebileceklerinizin üstüne gitmenize izin
    vermeyen, sizi yasatmayan, sizin kendi korkunuzdur
    YASAMAK CESARET iSTER ÇÜNKÜ . . .





  2. 2
    AYSEN
    Bayan Üye

    Cevap: Oscar Wilde'nin bir yazısı

    Reklam



    yaşamak cesaret ister ile başlayan cümle etkili bir cümle .hayatta kalmak cesaret işi denmiş ama adam gibi yaşamaktan bahsedilmiş tabi burada yaşamaktan ne anladığınıza bağlı kul anlamında yaşamak ise mütevazilik her zaman en iyisi







+ Yorum Gönder
oscar wilde yazıları
5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi